Van kleding in een doos naar een knuffel vol troost

De kleding lag al een tijd in een doos, te dierbaar om weg te doen en tegelijk te pijnlijk om steeds tegen te komen. Wat begon als twijfel, eindigde in een keuze om er iets blijvends van te laten maken.

Van verschillende kledingstukken werd een troostbeer gemaakt voor haar kleinzoon. Iets wat eerst beladen voelde, geeft nu juist rust en troost, omdat het niet meer opgeborgen hoeft te blijven maar er gewoon mag zijn.

Een kussen dat herinneringen dichtbij brengt

Van gedragen kleding van haar moeder werd een kussen gemaakt, herkenbaar in kleur, stof en detail. Zodra het werd uitgepakt, kwamen herinneringen vanzelf terug. Zorgvuldig werden de kledingstukken op kleur en herinnering door de zussen uitgekozen.

Geen groot of opvallend object, maar juist iets dat elke dag dichtbij mag zijn. Iets wat er gewoon ligt, en ondertussen veel voor de familie betekent.